اطلاعیه شماره 6 (فوری) :
صدور و ارسال مدارک و پکیج کنفرانس
( ادامه ...)
حوادث و بحرانهای طبيعي از مهمترين دغدغهها و نگرانيهاي زندگي بشر است.کشور ایران نیز به واسطة موقعیت جغرافیایی، شرایط اقلیمی و وضعیت زمینشناختی از جمله کشورهای درمعرض بحرانهای طبیعی جهان محسوب میشود. همه ساله بر اثر وقوع بحرانهای طبیعی، خسارات و تلفات زیادی به کشور وارد میشود.کشور ایران در پهنهای لرزهخیز قرار دارد و همواره شاهد زمینلرزههای ویرانگری بوده است. این واقعیت، اهمیت کسب آمادگی در رویارویی با رخداد زمینلرزه و کاستن از پیامدهای منفی آن در کشوری مانند ایران را انکارناپذیر مینماید. در این میان، اماکن عمومی همچون وزارتخانهها، سازمانها، بیمارستانها، دانشگاهها، مدارس و مکانهایی از این دست که پرتردد و از لحاظ حضور جمعیت شلوغ هستند میتوانند در زمان بحران بسیار حائز اهمیتتر باشند.
شریانهای حیاتی که در قالب کلی شامل راهها، پلها، تونلها، خطوط انتقال (آب، نفت و گاز) و همچنین شبکههای مخابراتی و رسانهای میباشد به عنوان اصلیترین اجزای هر شهر در اولویت اول قرارمیگیرد. به عبارت دیگر درصورت آسیبپذیر بودن جدی و نقص کاربری یکی از شریانهای حیاتی فعالیتهای شهری و یا امداد رسانی در زمان بحران فلج میشود و به این ترتیب خسارات جانی و مالی رو به فزونی میگذارد.
آسیبپذیری سازهای اماکن و شریانهای حیاتی از یکسو و عدم دانش، آمادگی و توانایی مقابله با این رخداد طبیعی از سوی دیگر میتواند در زمان وقوع زلزله فاجعهای بزرگ را برای ما ترسیم کند. کاهش پیامدهای انسانی، اقتصادی و سلامتی ناشی از زمینلرزه، نیازمند اهتمام جدی همة دستگاههای ذیربط در زمینههایی مانند سیاستگذاری، برنامهریزی کلان، قانونگذاری، آئیننامهها و ضوابط اجرایی، آموزش و تجهیز منابع مالی است. در این راستا لازم است در قالب اقدامات مختلف، آگاهی سیاستگذاران، برنامهریزان، مدیران، متخصصان و کارشناسان ذیربط ارتقاء داده شود. بدین منظور، دبیرخانه کنفرانس زلزله و آسیبپذیری اماکن و شریانهای حیاتی با حمایت برخی دستگاههای اجرایی و مراکز دانشگاهی کشور تشکیل شده است و در نظر دارد در تاریخ های 30 و 31خردادماه سال 90 کنفرانس ملی «کنفرانس ملی مدیریت بحران: زلزله و آسیبپذیری اماکن و شریانهای حیاتی » را به همراه کارگاههای آموزشی با اهداف ذیل برگزار نماید :
- هماندیشی و تبادل تجارب برنامهریزی مقاومسازی در اماکن و شریانهای حیاتی
- همگرا کردن دیدگاه نهادهای مسئول در موضوع مدیریت بحران و اماکن و شریانهای حیاتی
- آموزش و آگاهیبخشی مدیران و برنامهریزان این حوزهها
- تعامل نزدیک ذیربطان دربارة بایستهها و چالشهای کاهش آسیبپذیری اماکن و شریانهای حیاتی